Na dnie Morza Śródziemnego odnaleziono do dziś 660 wraków datowanych na czasy sprzed 1500r. n.e. Wszystkie te wraki odnaleziono w pasie o głębokości od 45-50m, czyli z obszaru bardzo znikomego w stosunku do całej powierzchni M. Śródziemnego. Z powodu dużej bujności podwodnego życia trudno tu o zachowanie drewnianych kadłubów statków i okrętów. Należy zadać sobie pytanie, ile starożytnych wraków kryje Mediterenian poza tą strefą.
Ze względu na pozostawione teksty trafniej możemy określić morskie trasy starożytnych Rzymian, jednak należy mieć na uwadze, że wcześniej z pewnością pokonywali je Grecy. Ze względu na mnogość wysp na M. Egejskim najtrudniej chyba właśnie tu o wyznaczenie głównych tras żeglugowych. Z tego też względu umownie przyjęto dwa główne szlaki żeglugowe: południe – północ i wschód – zachód. Pierwszy z nich wiódł pomiędzy wybrzeżem Attyki a Sporadami i dalej wzdłuż Chalkidiki, bądź też wzdłuż linii brzegowej i wysp Jonii. Głównym celem tego szlaku było utrzymanie łączności z Hellespontem i dalej z wybrzeżami M. Czarnego. Drugi z głównych szlaków przecinał M. Egejskie łącząc poprzez Cyklady wybrzeża Płw. Bałkańskiego z zachodnim wybrzeżem Azji Mniejszej. Poza wymienioną trasą wschód – zachód istniała jeszcze jedna przebiegająca nieco na południe od poprzedniej. Łączyła ona południowo – zachodni skraj Azji Mniejszej z południową częścią Peloponezu poprzez wyspę Rodos i przebiegała w pobliżu Krety. Tę trasę - w odróżnieniu od poprzedniej - wybierały dużo większe statki, niosące dużo większy tonaż, bądź okręty spieszące bezpośrednio z Azji Mniejszej do Italii. Punktem, w którym stykały się wszystkie te szlaki (oprócz szlaku południowego) była wyspa Kitera. Dalej w kierunku płw. Apenińskiego leżała wyspa Korkyra, skąd poprzez południowy Adriatyk przeprawiano się do pobliskiego przeciwległego italskiego brzegu. Następnie kierowano się do Tarentu. Do Syrakuz na Sycylii można też było udać się bezpośrednio z Hellady przez wyspy Zakyntos i Kefalenię. Tą też drogę obrała flota Alkibiadesa i Nikiasza wczesnym latem 415 r. p.n.e. Trasa ta pomiędzy Atenami i Syrakuzami liczyła ponad 500km.
Należy tu wspomnieć jeszcze o najważniejszym szlaku morskim dla Rzymian. Szlak zbożowy pomiędzy Brundyzjum na wschodnim wybrzeżu płw. Apenińskiego, a później Ostią oddaloną o 25 km. od Rzymu prowadzący do Aleksandrii w Egipcie
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz