Wśród Greków nigdy nie było jedności myśli i słowa. Potrafili się na krótko zjednać kiedy mieli wspólnego wroga. Przykładem tu są wojny perskie. Jednak i wtedy część Greków opowiadała się za najeźdźcą np. Beocja. Najbardziej poróżnione były Ateny i Sparta.
Konflikt tych polis doprowadził do wojny znanej jako Wojna Peloponeska.
W historii Grecji Wojna Peloponeska była najdłuższą, jaką prowadzili ze sobą Grecy.
W trwający z przerwami 27 lat konflikt wciągnięte zostały niemal wszystkie polis. W ciągu tego czasu zginęło ok. 10% całej ludności Hellady. Można powiedzieć, że Wojna Peloponeska była wojną totalną w warunkach ówczesnej Grecji. Konflikt prowadził do ostatecznego zwycięstwa poprzez wyniszczenie przeciwnika. Poza sporem mocarstw, jakimi były Ateny i Sparta nałożyło się także wiele sprzeczności i antagonizmów mniejszych państewek greckich, które opowiadały się to po jednej, to po drugiej stronie. Poza walką o hegemonię było to także starcie dwóch różnych organizmów państwowych i różnych ustrojów. Demokratyczne Ateny ścierały się z oligarchiczną Spartą. Linią frontu nie były tylko granice polis, ale także wpływy stronnictw wewnątrz państw. Stronnictwa oligarchiczne sprzyjały Sparcie a demokratyczne Atenom. Walka trwała wiele lat i prowadzona była z ogromną zawziętością. Prawie do końca nie było wiadomo, kto zwycięży. Ostateczne zwycięstwo przypadło Sparcie w wyniku przypadku, ale już kilka lat wcześniej Ateńczycy popełniali kardynalne błędy, które doprowadziły do tego szczęśliwego dla Sparty końca tej wojny.
